We zaten al een tijdje op deze opmerking te wachten.
"Mama, gij kunt niet lopen hé."
"Euh, nee. Dat is waar. En waarom niet?"
"Gij zijt klein."
Lieve zoon, met dat eerste kan ik leven, maar zeggen dat ik klein ben: oeeeeee
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten